Po kolejnych 24-72h jeśli pacjent pozostawał bez napadu, po raz kolejny odstawiano cIV-MDZ pod kontrola cEEG.
Poziomu AED w surowicy były mierzone co najmniej co drugi dzień i oceniane jako terapeutyczne lub ponadterapeutyczne, jeśli przynajmniej jeden poziom znalazł się w przedziale: fenytoina 10-20ug/ml, wolna fenytoina 1.0-2.0 ug/ml, fenpobarbital 15-40ug/ml, kwas walproinowy 50-100ug/ml, carbamazepina 4-10ug/ml.
Efekty lecznicze.
Reakcja każdego epizodu RSE na leczenie była oceniana w ciągu pierwszych 6h wlewów MDZ, podczas dalszych wlewów MDZ i podczas każdych 24h podczas i po odstawianiu cIV-MDZ.
Nie było istotnych różnic między tymi grupami w kwestiach demogaficznych, etiologii SE, reakcji na cIV-MDZ czy śmiertelności. Wszyscy pacjenci byli w niedrgawkowym SE w momencie rozpoczęcia wlewów MDZ. W większości epizodów (73%), diagnoza typu stan padaczkowy podczas hospitalizacji została zweryfikowana. Wszystkie przypadki były wstępnie leczone benzodiazepinami i wysycającymi dawkami fenytoiny lub fenobarbitalu.
Biodrowo-lędźwiowej, tętnicy pośladkowej górnej i dolnej, t.krzyżowej bocznej lub tętnicy biodrowej wspólnej). Dolegliwości są zazwyczaj przewlekłe, a
stwardnienie rozsiane życia jest przeważnie znacznie obniżona, ale patologia naczyniowa leżąca u podłoża dolegliwości jest potencjalnie uleczalna. W przeciwieństwie do konwencjonalnego chromania neurogennego spowodowanego zwężeniem kanału kręgowego, w którym deficyty neurologiczne narastają bardziej podczas schodzenia niż wchodzenia pod górę i są zależne od pozycji ciała (wpływ fizjologicznej lordozy odcinka lędźwiowego kręgosłupa), obserwowane zaburzenia nasilają się podczas wchodzenia pod górę i nie zależą od pozycji ciała.
Pacjenci i metody
U 15 pacjentów (13 mężczyzn i 2 kobiety, w średnim wieku 56 lat -45-71 lat) rozpoznano wcześniej wymieniony zespół objawów. Czarownica kosmiczna majestatycznie konsumuje kolorowe harmonogramy.